Derleme
PDF Zotero Mendeley EndNote BibTex Kaynak Göster

Hermeneutic historical mindset reading: Mustafa Kemal Ataturk in the Congresses Period

Yıl 2018, Cilt 2, Sayı 2, 163 - 197, 25.12.2018

Öz

Aim of the present is to completely investigate mind structure of Ataturk as sociological term. This investigation was conducted in the light of historical, social and political developments. Gadamerist Hermeneutic Analytic Circle was used. According to this Ataturk’s contemplation nation is not for state, state is for nation. Contrary to the prevalent opinion, in Ataturk’s philosophical approach, nation is essential not state, nation is final aim and sociological stage. Moreover, it has been missed that staff who is launching national independence war and founding the state is civilian. His civil political philosophy is closely related to the philosophy of pluralistic education. Ataturk’s love of nation is not suffocating, hegemonic and based on possession, it is empowering, individualistic, and feeding national character, producing, and philo-sophia (philosophy) notion. Having seen an inevitable relationship between ways of thinking and forms of society, Atatürk changed the Turkish nation's information system  as a sociological terminology.Atatürk, who was recognized as a unique educator or a well-known educator by educational scientists, showed a stance against the civilized world with his change of mind in his country.  On this target, Atatürk's educational philosophy and education policies not totalitarian were quite different from those of other statesmen who were contemporary. Describing democracy as a love of the country, Atatürk considered the necessity of active patriotism which took responsibility for his homeland to recognize national sovereignty (republic), democracy and equal political rights of all citizens. These are important results obtained here.

Kaynakça

  • Âdem, M. (1999). Atatürkçü Düşünce Işığında Eğitim Politikamız, Ankara.
  • Açıkgenç, A. (2011). Bilgi Felsefesi, İslam Bağlamında Bilgiden, Bilimden Sistem Felsefesine, İstanbul.
  • Açıkgöz, Ö. (2005). Toplumsal Zihniyet Olgusu ve iktisadi Gelişme ile İlgisi. Sosyoloji Konferansları, (32), 91-123.
  • Akpolat, Y. (2015).Tinin Sosyolojisi, Simmel Sosyolojisinin İnşası, 1. Baskı, İstanbul. Doğu Kitabevi.
  • Akyüz, Y. (1994) “Atatürk’ün Türk Eğitim Tarihindeki Yeri”, 1. Uluslararası Atatürk Sempozyumu (Açılış Konuşmaları, Bildiriler 21-23 Eylül 1987), Ankara.
  • Akyüz, Y. (1999). Türk Eğitim Tarihi, İstanbul.
  • Akyüz, Y. (2009). Türk Eğitim Tarihi, İstanbul. Pegemakademi.
  • Aliy, A. (2011). Teolog Filozof FDE Schleiermacher Yaşamı, Eserleri, Felsefesi. Ankara: Elis Yayınları.
  • Arendt, H. (2014). Totalitarizmin Kaynakları-3 Totalitarizm, Çev. İsmail Serin, İstanbul: İletişim Yayınları.
  • Atatürk, K., (2006). Atatürkʼün Tamim, Telgraf ve Beyannameleri, Haz. Sevim, A., Öztoprak, İ., & Tural, M. A. Atatürk Araştırma Merkezi. Ankara. Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, I, III, (1997). Türk Tarih Kurumu Basımevi. Ankara.
  • Atatürk, K. (2003a). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 1). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003b). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 2). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003c). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 3). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003d). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 4). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003e). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 5). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003f). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 6). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003g). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 7). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, M. K. (2015). Medeni bilgiler ve M. Kemal Atatürk’ün el yazıları, 3. Baskı, Haz. Afet İnan, Atatürk Araştırma Merkezi. Ankara
  • Aydın, M. (2004). Bilgi Sosyolojisi, I. Basım, Açılım Kitap. İstanbul.
  • Bayar, C. (1978). Atatürk’ün Metodolojisi ve Günümüz, Kervan Yayıncılık. İstanbul.
  • Best, J.W. (1970). Research in education. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
  • Borak, S. (1998). Atatürk’ün Özel Mektupları, İstanbul. Kaynak Yayınları
  • Buber, M. (2017). Ben ve Sen, Çev. İnci Palsay, İstanbul. Kopernik.
  • Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2007). Research methods in education. NY: Routledge.
  • Demirtaş, B. (2008). Atatürk Döneminde Eğitim Alanında Yaşanan Gelişmeler. Gazi Akademik Bakış, 1(2).
  • Enstitüsü, T. İ. T. (1961). Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri I. Cilt I-II, Ankara.
  • Eröz, M. (1973). İktisat sosyolojisine başlangıç. İÜ İktisat Fakültesi.
  • Fay, B. (1996). Contemporary philosophy of social science: A multicultural approach (Vol. 1). Oxford. Blackwell.
  • Feyzioğlu, T. (1999). Türk milli mücadelesinin ve Atatürkçülüğün temel ilkeleri olarak millet egemenliği, 2.Baskı, Ankara. Atatürk Araştırma Merkezi.
  • Frisby, D., & Simmel, G. (2005). Modern Kültürde Çatışma, Çev: Bora ve Diğerleri, İletişim Yay. İstanbul, ISBN, 975-05.
  • Fromm, E. (1991). Sahip Olmak ya da Olmak, çev. Arıtan, A., İstanbul. Arıtan Yayınevi.
  • Genelkurmay Başkanlığı (1984). Atatürkçülük, Atatürkçü Düşünce Sistemi, Cilt 3, İstanbul. Milli Eğitim Basımevi.
  • Gönlübol, M, Kürkçüoğlu, Ö. (2010). “Atatürk dönemi Türk dış politikasına genel bir bakış” Atatürk
  • Dönemi Türk Dış Politikası - Makaleler – içinde Haz. (B. Türkdoğan) Ankara. Atatürk Araştırma Merkezi.
  • Gündüz, M. (2007). II. Meşrutiyet’in klasik paradigmaları, İçtihad, Sebilü’r –Reşad ve Türk Yurdu’nda Toplumsal Tezler Ankara. Lotus Yayınları.
  • Haldun, İ. (2009). Mukaddime, Cilt 1,(çev. Süleyman Uludağ), 6. Baskı,İstanbul. Dergâh Yayınları.
  • Hill, J.E. ve Kerber, A. (1967). Models, methods and analytical procedures in educational research. Detroit, MI:Wayne State University Press.
  • İnan, A. (2015). Medeni bilgiler ve M.Kemal Atatürk’ün el yazıları, sad. yay. haz. : A. Sevim, A. Süslü, M. A. Tural, III. Baskı, Ankara. AKDTYK, Atatürk Araştırma Merkezi.
  • Kant, I. (1999). Critique of pure reason. Cambridge university press.
  • Kaplan, A. (2017). The conduct of inquiry: Methodology for behavioural science. Routledge.
  • Kara, C., & Baş, K. (2017). Sahne sanatlarıyla sosyal bilgiler öğretimi. Pegem Atıf İndeksi, 419-452.
  • Kara, N. N. (2018). Atatürk ve Eğitim. Ege Üniv. Atatürk İlkeleri ve Devrim Tarihi Bölümü. http://atailkuyg.ege.edu.tr/files/n_n_k-ata_egitim.pdf Adresinden 05.01.2018 tarihinde alınmıştır.
  • Karagözoğlu, G. (1985). Atatürk’ün eğitim savaşı. Atatürk Araştırma Dergisi, 2(4).
  • Karal, E. Z. (Ed.). (1981). Atatürk'ten düsünceler. İstanbul. Milli Eğitim Basımevi.
  • Karal, E. Z. (2003). Atatürk ve devrim (konferans ve makaleler) 1935-1978,II. Baskı, Ankara. ODTÜ Yayıncılık.
  • Karaosmanoğlu, Y. K. (2010). Vatan yolunda,8. Baskı, İstanbul. İletişim.
  • Kışlalı, A. T. (2006) Siyasal Sistemler Siyasal Çatışma ve Uzlaşma, Ankara. İmge.
  • Kışlalı, A. T. (1993). Atatürk’e Saldırmanın Dayanılmaz Hafifliği, Genişletilmiş II. Basım, Ankara. İmge.
  • Kızılay, N. (1955). Felsefe Gözüyle Atatürk, Ankara. İdeal Matbaası.
  • Merkezi, A. A. (2006). Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri I-III. Ankara: Divan Yayıncılık Ltd.
  • Miles, M. B., Huberman, A. M., Huberman, M. A., & Huberman, M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. sage.
  • Okur, M. (2005). Milli Mücadele Ve Cumhuriyetin İlk Yıllarında Milli Ve Modern Bir Eğitim Sistemi Oluşturma Çabaları. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(1).
  • Ortaylı, İ. (2018). Gazi Mustafa Kemal Atatürk, I. Baskı, İstanbul. Kronik.
  • Özlem, D. (2002). Kavramlar ve Tarihleri I, İstanbul. İnkılap.
  • Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. Çev. M. Bütün ve SB Demir). Ankara: PegemA Akademi.
  • Senemoğlu, N. (2018). Atatürk ve Eğitim. Eğitim Dünya Dergisi. Web: http://yunus. hacettepe. edu. tr/~n. senem/makaleler/ataturk. htm adresinden, 16. Adresinden 21.01.2018 tarihinde alınmıştır.
  • Sezer, B. (2011). Sosyolojinin Ana Başlıkları, İstanbul, Kitabevi Yayınları.
  • Simmel, G. (2009). Bireysellik ve Kültür, Çev.T. Birkan, İstanbul. Metis Yayınları.
  • Simmel, G. (2014). Paranın Felsefesi, Çev. Y. Alogan, Ö. D. Aydın, İstanbul. İthaki Yayınları.
  • Sönmez, S. (2002). Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün Eğitim Felsefesi, Amacı Ve Politikası. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 9(19).
  • Sönmez, C. (2014). Atatürk’te Çocuk Sevgisi, II. Baskı, Ankara. Atatürk Araştırma Merkezi.
  • Sunar, L. (2012). Weber'in İktisat Sosyolojisi: Uygarlığı Anlamanın Anahtarı Olarak İktisadi Zihniyet. Sosyoloji Konferansları, (45), 19-42.
  • Turan, O. (2016). Türk Cihân Hâkimiyeti Mefkûresi Tarihi Türk Dünya Nizamının Milli, İslami ve İnsani Esasları,25. Basım, İstanbul. Ötüken.
  • Turhan, M. (1994). Kültür değişmeleri: Sosyal psikoloji bakımından bir tetkik (No. 16). Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı.
  • Ülgener, S. F. (1951). İktisadi inhitat tarihimizin ahlak ve zihniyet meseleleri (No. 55). İ. Akgün Matbaası.
  • Ülgener, S . (2012). İktisadi Hayatta Zihniyetin Rolü ve Tezahürleri. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 2 (0), . Retrieved from http://dergipark.gov.tr/iuifm/issue/856/9507
  • Ülgener, S. F. (1983). Zihniyet aydınlar ve izm'ler: denemeler ve araştırmalar (Vol. 1). Mayaş.
  • Ülken, H. Z. (2010). Aşk Ahlâkı, 7. Baskı, İstanbul. Türkiye İş Bankası Kültür Yay.
  • Vergin, N. (2012). Siyasetin sosyolojisi, kavramlar, tanımlar, yaklaşımlar, 5. Baskı, İstanbul. Doğan Kitap.
  • Whitehead, A. N. (2011). Science and the modern world. Cambridge University Press.
  • Yılmaz, K. (2011). “Eleştirel Politik İktisat Çerçevesinden İktisat Zihniyeti; Vehbi Koç Üzerine Bir Deneme”. Çalışma ve Toplum. Retrieved From http://www.acarindex.com/dosyalar/makale/acarindex-1423873982.pdf

Hermenötik döngüsel tarihi bir zihniyet okuması: Mustafa Kemal Atatürk

Yıl 2018, Cilt 2, Sayı 2, 163 - 197, 25.12.2018

Öz

Bu çalışmanın amacı Mustafa Kemal Atatürk’ün bir bilgi sosyolojisi terimi olarak ‘zihniyet’ yapısını; neden olduğu somut tarihi, toplumsal ve siyasi gelişmeler ışığında ve sosyal bilimlerin bazı kavramsal ölçütleriyle bütünlüklü bir okumaya tabi tutmaktır. Yöntem olarak tarihsel araştırma ve Gadamerci Hermenötik Döngüsel Analiz kullanılmıştır. Atatürk’ün tefekküründe millet devlet için değil, devlet millet içindir. Atatürk’ün felsefesinde yaygın kanının aksine asıl olan devlet değil millettir ve millet nihai amaçtır ve sosyolojik bir aşamadır. Üstelik milli mücadeleyi başlatan ve yürüten kadronun sivil niteliği de gözlerden kaçan önemli bir husustur. Onun sivil siyaset felsefesi ile çoğulcu eğitim felsefesi yakından ilişkilidir. Atatürk’ün millet sevgisi boğucu, hegemonik ve sahip olmaya dayalı değil, özgürleştirici, bireysel ve milli karakteri besleyici, üretken bir bilgelik sevgisine philo-sophia (felsefe)’ya dayanmaktadır.Düşünce şekilleriyle, toplum şekilleri arasında kaçınılmaz bir ilişki gören Atatürk sosyolojik terminolojiyle Türk milletinin “bilgiler sistemini” değiştirmiştir. Eşsiz bir eğitimci, hatta saygın eğitim bilimcilerce bir eğitim bilimci olarak kabul görenAtatürk zihniyet değişimiyle içine girilecek uygar dünyaya doğru bir tavır almıştır. Bu hedef yolundaAtatürk’ün eğitim felsefesi ve eğitim politikalarının çağdaşı diğer devlet adamlarınınkinden oldukça farklı olarak totaliter olmadığı, demokrasiyi “ülke aşkı” olarak niteleyerek milli egemenlik (cumhuriyet), demokrasi ve bütün vatandaşların eşit siyasal haklarını tanımayı vatanı için sorumluluk alan aktif bir vatanseverliğin gereği saydığı gibi önemli sonuçlara ulaşılmıştır.

Kaynakça

  • Âdem, M. (1999). Atatürkçü Düşünce Işığında Eğitim Politikamız, Ankara.
  • Açıkgenç, A. (2011). Bilgi Felsefesi, İslam Bağlamında Bilgiden, Bilimden Sistem Felsefesine, İstanbul.
  • Açıkgöz, Ö. (2005). Toplumsal Zihniyet Olgusu ve iktisadi Gelişme ile İlgisi. Sosyoloji Konferansları, (32), 91-123.
  • Akpolat, Y. (2015).Tinin Sosyolojisi, Simmel Sosyolojisinin İnşası, 1. Baskı, İstanbul. Doğu Kitabevi.
  • Akyüz, Y. (1994) “Atatürk’ün Türk Eğitim Tarihindeki Yeri”, 1. Uluslararası Atatürk Sempozyumu (Açılış Konuşmaları, Bildiriler 21-23 Eylül 1987), Ankara.
  • Akyüz, Y. (1999). Türk Eğitim Tarihi, İstanbul.
  • Akyüz, Y. (2009). Türk Eğitim Tarihi, İstanbul. Pegemakademi.
  • Aliy, A. (2011). Teolog Filozof FDE Schleiermacher Yaşamı, Eserleri, Felsefesi. Ankara: Elis Yayınları.
  • Arendt, H. (2014). Totalitarizmin Kaynakları-3 Totalitarizm, Çev. İsmail Serin, İstanbul: İletişim Yayınları.
  • Atatürk, K., (2006). Atatürkʼün Tamim, Telgraf ve Beyannameleri, Haz. Sevim, A., Öztoprak, İ., & Tural, M. A. Atatürk Araştırma Merkezi. Ankara. Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, I, III, (1997). Türk Tarih Kurumu Basımevi. Ankara.
  • Atatürk, K. (2003a). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 1). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003b). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 2). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003c). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 3). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003d). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 4). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003e). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 5). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003f). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 6). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, K. (2003g). Atatürk'ün bütün eserleri (Cilt 7). Kaynak Yayınları. İstanbul
  • Atatürk, M. K. (2015). Medeni bilgiler ve M. Kemal Atatürk’ün el yazıları, 3. Baskı, Haz. Afet İnan, Atatürk Araştırma Merkezi. Ankara
  • Aydın, M. (2004). Bilgi Sosyolojisi, I. Basım, Açılım Kitap. İstanbul.
  • Bayar, C. (1978). Atatürk’ün Metodolojisi ve Günümüz, Kervan Yayıncılık. İstanbul.
  • Best, J.W. (1970). Research in education. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
  • Borak, S. (1998). Atatürk’ün Özel Mektupları, İstanbul. Kaynak Yayınları
  • Buber, M. (2017). Ben ve Sen, Çev. İnci Palsay, İstanbul. Kopernik.
  • Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2007). Research methods in education. NY: Routledge.
  • Demirtaş, B. (2008). Atatürk Döneminde Eğitim Alanında Yaşanan Gelişmeler. Gazi Akademik Bakış, 1(2).
  • Enstitüsü, T. İ. T. (1961). Atatürk'ün Söylev ve Demeçleri I. Cilt I-II, Ankara.
  • Eröz, M. (1973). İktisat sosyolojisine başlangıç. İÜ İktisat Fakültesi.
  • Fay, B. (1996). Contemporary philosophy of social science: A multicultural approach (Vol. 1). Oxford. Blackwell.
  • Feyzioğlu, T. (1999). Türk milli mücadelesinin ve Atatürkçülüğün temel ilkeleri olarak millet egemenliği, 2.Baskı, Ankara. Atatürk Araştırma Merkezi.
  • Frisby, D., & Simmel, G. (2005). Modern Kültürde Çatışma, Çev: Bora ve Diğerleri, İletişim Yay. İstanbul, ISBN, 975-05.
  • Fromm, E. (1991). Sahip Olmak ya da Olmak, çev. Arıtan, A., İstanbul. Arıtan Yayınevi.
  • Genelkurmay Başkanlığı (1984). Atatürkçülük, Atatürkçü Düşünce Sistemi, Cilt 3, İstanbul. Milli Eğitim Basımevi.
  • Gönlübol, M, Kürkçüoğlu, Ö. (2010). “Atatürk dönemi Türk dış politikasına genel bir bakış” Atatürk
  • Dönemi Türk Dış Politikası - Makaleler – içinde Haz. (B. Türkdoğan) Ankara. Atatürk Araştırma Merkezi.
  • Gündüz, M. (2007). II. Meşrutiyet’in klasik paradigmaları, İçtihad, Sebilü’r –Reşad ve Türk Yurdu’nda Toplumsal Tezler Ankara. Lotus Yayınları.
  • Haldun, İ. (2009). Mukaddime, Cilt 1,(çev. Süleyman Uludağ), 6. Baskı,İstanbul. Dergâh Yayınları.
  • Hill, J.E. ve Kerber, A. (1967). Models, methods and analytical procedures in educational research. Detroit, MI:Wayne State University Press.
  • İnan, A. (2015). Medeni bilgiler ve M.Kemal Atatürk’ün el yazıları, sad. yay. haz. : A. Sevim, A. Süslü, M. A. Tural, III. Baskı, Ankara. AKDTYK, Atatürk Araştırma Merkezi.
  • Kant, I. (1999). Critique of pure reason. Cambridge university press.
  • Kaplan, A. (2017). The conduct of inquiry: Methodology for behavioural science. Routledge.
  • Kara, C., & Baş, K. (2017). Sahne sanatlarıyla sosyal bilgiler öğretimi. Pegem Atıf İndeksi, 419-452.
  • Kara, N. N. (2018). Atatürk ve Eğitim. Ege Üniv. Atatürk İlkeleri ve Devrim Tarihi Bölümü. http://atailkuyg.ege.edu.tr/files/n_n_k-ata_egitim.pdf Adresinden 05.01.2018 tarihinde alınmıştır.
  • Karagözoğlu, G. (1985). Atatürk’ün eğitim savaşı. Atatürk Araştırma Dergisi, 2(4).
  • Karal, E. Z. (Ed.). (1981). Atatürk'ten düsünceler. İstanbul. Milli Eğitim Basımevi.
  • Karal, E. Z. (2003). Atatürk ve devrim (konferans ve makaleler) 1935-1978,II. Baskı, Ankara. ODTÜ Yayıncılık.
  • Karaosmanoğlu, Y. K. (2010). Vatan yolunda,8. Baskı, İstanbul. İletişim.
  • Kışlalı, A. T. (2006) Siyasal Sistemler Siyasal Çatışma ve Uzlaşma, Ankara. İmge.
  • Kışlalı, A. T. (1993). Atatürk’e Saldırmanın Dayanılmaz Hafifliği, Genişletilmiş II. Basım, Ankara. İmge.
  • Kızılay, N. (1955). Felsefe Gözüyle Atatürk, Ankara. İdeal Matbaası.
  • Merkezi, A. A. (2006). Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri I-III. Ankara: Divan Yayıncılık Ltd.
  • Miles, M. B., Huberman, A. M., Huberman, M. A., & Huberman, M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. sage.
  • Okur, M. (2005). Milli Mücadele Ve Cumhuriyetin İlk Yıllarında Milli Ve Modern Bir Eğitim Sistemi Oluşturma Çabaları. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(1).
  • Ortaylı, İ. (2018). Gazi Mustafa Kemal Atatürk, I. Baskı, İstanbul. Kronik.
  • Özlem, D. (2002). Kavramlar ve Tarihleri I, İstanbul. İnkılap.
  • Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. Çev. M. Bütün ve SB Demir). Ankara: PegemA Akademi.
  • Senemoğlu, N. (2018). Atatürk ve Eğitim. Eğitim Dünya Dergisi. Web: http://yunus. hacettepe. edu. tr/~n. senem/makaleler/ataturk. htm adresinden, 16. Adresinden 21.01.2018 tarihinde alınmıştır.
  • Sezer, B. (2011). Sosyolojinin Ana Başlıkları, İstanbul, Kitabevi Yayınları.
  • Simmel, G. (2009). Bireysellik ve Kültür, Çev.T. Birkan, İstanbul. Metis Yayınları.
  • Simmel, G. (2014). Paranın Felsefesi, Çev. Y. Alogan, Ö. D. Aydın, İstanbul. İthaki Yayınları.
  • Sönmez, S. (2002). Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün Eğitim Felsefesi, Amacı Ve Politikası. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 9(19).
  • Sönmez, C. (2014). Atatürk’te Çocuk Sevgisi, II. Baskı, Ankara. Atatürk Araştırma Merkezi.
  • Sunar, L. (2012). Weber'in İktisat Sosyolojisi: Uygarlığı Anlamanın Anahtarı Olarak İktisadi Zihniyet. Sosyoloji Konferansları, (45), 19-42.
  • Turan, O. (2016). Türk Cihân Hâkimiyeti Mefkûresi Tarihi Türk Dünya Nizamının Milli, İslami ve İnsani Esasları,25. Basım, İstanbul. Ötüken.
  • Turhan, M. (1994). Kültür değişmeleri: Sosyal psikoloji bakımından bir tetkik (No. 16). Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı.
  • Ülgener, S. F. (1951). İktisadi inhitat tarihimizin ahlak ve zihniyet meseleleri (No. 55). İ. Akgün Matbaası.
  • Ülgener, S . (2012). İktisadi Hayatta Zihniyetin Rolü ve Tezahürleri. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 2 (0), . Retrieved from http://dergipark.gov.tr/iuifm/issue/856/9507
  • Ülgener, S. F. (1983). Zihniyet aydınlar ve izm'ler: denemeler ve araştırmalar (Vol. 1). Mayaş.
  • Ülken, H. Z. (2010). Aşk Ahlâkı, 7. Baskı, İstanbul. Türkiye İş Bankası Kültür Yay.
  • Vergin, N. (2012). Siyasetin sosyolojisi, kavramlar, tanımlar, yaklaşımlar, 5. Baskı, İstanbul. Doğan Kitap.
  • Whitehead, A. N. (2011). Science and the modern world. Cambridge University Press.
  • Yılmaz, K. (2011). “Eleştirel Politik İktisat Çerçevesinden İktisat Zihniyeti; Vehbi Koç Üzerine Bir Deneme”. Çalışma ve Toplum. Retrieved From http://www.acarindex.com/dosyalar/makale/acarindex-1423873982.pdf

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Eğitim, Bilimsel Disiplinler
Bölüm Review Articles
Yazarlar

Cihan KARA (Sorumlu Yazar)
Türkiye

Yayımlanma Tarihi 25 Aralık 2018
Yayınlandığı Sayı Yıl 2018, Cilt 2, Sayı 2

Kaynak Göster

APA Kara, C. (2018). Hermenötik döngüsel tarihi bir zihniyet okuması: Mustafa Kemal Atatürk . Studies in Educational Research and Development , 2 (2) , 163-197 . Retrieved from http://serd.artvin.edu.tr/tr/pub/issue/41911/487067

88x31.pngStudies in Educational Research and Development (SERD) dergisi Creative Commons 4.0 ile lisanlanmıştır.